24-05-08

Waar zal ik beginnen??

Ik heb lang niet meer gepost, ik weet het, maar ik had een time-out nodig! Niet dat het aan jullie lag, helemaal niet, maar ik moest even alles op een rijtje zetten voor mezelf! En ik heb er dan ook mijn tijd voor genomen... met de hoop dat ik nu weer terug ben en meer kan posten, met hopelijk veel positief nieuws.
De negatieve spiraal begon op 1 mei...
Snachts om 4 uur heeft mijn mama een heel heel zware beroerte gekregen. Er heeft zich een bloedklonter gevormd in haar hoofd, waardoor haar hersenen een bepaalde tijd geen zuurstof hebben gekregen. Het was echt creepy... moeilijk te beschrijven. Je wordt wakker, je papa is volledig in paniek... je gaat naar de slaapkamer en ziet je allerliefste mama daar liggen... met de ogen open, maar toch zo ver weg.. ze hoort niet wat je tegen haar zegt.. als je haar vraagt om in je hand te knijpen, voel je niet eens dat ze moeite doet.. ze ligt er zo alleen...
Opeens 6 ambulanciers in diezelfde kamer.. moeilijke termen, maar geen uitleg! Ze moest onmiddelijk weg, wij niets wijzer dan het halfuur daarvoor....
De komende 4 uur gaan héél traag voorbij.. wachtende op een telefoontje van paps! Eindelijk, om 8 uur een telefoon die ik nooit meer zal vergeten. Mama is ernstig ziek nu.... Rechts volledig verlamd, niets nog van beweging of gevoel, de spraak, volledig weg, de onzekerheid dat ze ooit nog iets zal kunnen zeggen.... de onzekerheid of ze ons nog zal herkennen, ooit nog naar huis kan komen... ik kan je verzekeren, je wereld stort in. In die 1e minuut vergaat je goede kijk op de toekomst, al je positieve ingesteldheid, weg, zomaar...

Je begint je af te vragen waarom... een mama die niet drinkt, rookt, niet ongezond eet, 3 uur in de week aan sport doet, avondschool spaans volgt... niets deed ze verkeerd, waarom zij en niet personen die aan de drugs en andere middelen zitten...

Nu zijn we precies 24 dagen verder... momenteel krijgt ze al terug gevoel in haar been... volgens de kinesisten zal ze nog kunnen steunen op haar voet, maar echt lopen zal waarschijnlijk wonderen vragen... Haar arm laten ze voor wat het is.. een arm vraagt veel te veel werk van de hersenen en ze vinden een been belangrijker.. ze heeft nog de andere arm dusja...
De spraak.. sja... in het begin zei ze 100000 maal 'levenslijn' per dag, maar dan ook op alles die je vroeg, en nu kan er al een ja/nee van af, en kan ze bepaalde dingen die spontaan komen zeggen... de spraak zal nog verbeteren, maar het wordt een lang proces die jaren zal duren... en wie weet of ze ooit nog zal kunnen lezen/schrijven.... we hebben nog het geluk dat ze toch alles begrijpt die je zegt...

De komende maanden worden cruciaal, mss mag ze binnen 2-3 maand naar huis komen; de revalidatie zal nog jaar of 3 moeten doorgaan... Wonderen zijn welkom volgens de dokters...

Alles van het huishouden rust nu dus ook plotseling op mijn schouders, en het is zwaar, dat wel, wou dat ik vroeger meer respect had voor wat mama allemaal deed...

Nuja ik weet dat jullie humeur er niet op verbetert, maar jullie hadden het recht om het te weten, nu het positieve nieuws...

Vorig weekend was het dansweekend, en het was zaaalig! In totaal 6 keer op het podium gestaan en het is zo bangelijk! Vooral ons groepje van 8 was tof om te doen! We mogen zelfs meedoen aan een voorstelling in de panne op 16 juli! Ik kijk er al naar uit! De toffe kledij, de sfeer, de vrienden, het kon gewoon niet stuk! En het was een leuke afwisseling na al die miserie...


Zo, nu zijn jullie weer op de hoogte! Ik had liever leuker nieuws te melden maar het is nu eenmaal niet zo! De komende weken zal ik nog wel posten, maar vanaf dinsdag is het sperperiode (betekent: geen testen meer) en ben ik dus officieel in voorbereiding van de examens van binnen 2 weken, en zal het posten dus verminderen!
Tot de volgende,
XX. Asje!

21:47 Gepost door Asjuuh in Algemeen | Permalink | Commentaren (8) | Tags: mams, beroerte, dansfeest, de panne |  Facebook |

Commentaren

eerste keer Hoi,

het is de allereerste keer dat ik hier kom lezen, en ik ken je niet, maar door je manier van schrijven vermoed ik dat jij een sterk en postief karakter hebt.
Maar wat een verschrikkelijk nieuws heb jij op je bord gekregen de laatste tijd. En dan nog slaag je erin om zo'n zwaar nieuws vrolijk af te sluiten.
Chapeau.
Ik wens jullie allemaal veel moed en je mama veel wonderen toe.
Groetjes uit Brugge,
Inge

Gepost door: Inge | 24-05-08

Ma meisje toch:o.
Ik vind het echt erg voor je.
Ik wens jou en je mama veel succes en beterschap toe; en heel veel succes met je examens e meisje
x

Gepost door: Linde_x3 | 27-05-08

Ik wens je echt veel sterkte, ik ken dat gevoel ongeveer, zoals mijn opa.

Je slaat er je weel doorheen ^^


Dikke kus en knuffel

Gepost door: Fairytalegirl | 28-05-08

Hoi
Ik begrijp waarom je alles even op een rijtje moest zetten.
Het gaat nooit eerlijk als het om ziektes gaat. Niemand verdient zoiets. Ik wens jullie dan ook heel veel wonderen toe en beterschap! Jullie slaan je er samen wel doorheen!!
X & Knuff SuuSjjQ

Gepost door: SuuSjjQ | 06-06-08

Jeetje, wat erg zeg!
Heeel veel sterkte!
Liefs

Gepost door: Elja | 07-06-08

Deze achtergrond vond ik toevallig op internet, maar ik heb er eerst wel 1 gemaakt. Er zijn plannen voor een nieuwe ^^
X

Gepost door: SuuSjjQ | 07-06-08

amai! Ik hoop dat je mama snel nog beter wordt hoor, een hele verandering in je leven... Ik wens je veel sterkte en wil je ook eens bedanken voor het bezoekje op mijn blog :-)

Gepost door: RedRose | 14-06-08

Ja meid het leven kan soms oneerlijk zijn ! Ik ben m'n ouders allebei vroeg verloren. Ik vroeg me altijd af waaraan ze het verdiend hebben. Het lot zeggen ze dan. Hoe dan ook probeer er voor haar en je familie te zijn, maar denk ook aan je studies he ! Je moeder zou niet willen dat je je studies voor haar opzij gooit denk ik zo... Hoe dan ook wens ik je veel moed toe en pas op, wonderen gebeuren echt nog wel hoor !

Gepost door: Troetel | 15-06-08

De commentaren zijn gesloten.